ZASADY OGÓLNE
W szkoleniu teoretycznym kandydat ma wykazać się znajomością n/w przedmiotów a szkolenie może być realizowane metodą stacjonarną, zaoczną lub elektroniczną.
Szkolenie teoretyczne może być prowadzone w nieprzekraczalnym czasie: 8 godzin w ciągu jednego dnia.
           Wymagania stawiane kandydatom przed przystąpieniem na szkolenie:

  • wiek; według uznania i oceny instruktora szkolącego (w przypadku osób nie posiadających 18 lat, wymagana jest zgoda rodziców lub prawnych opiekunów);
  • wykształcenie; podstawowe;
  • orzeczenie lotniczo-lekarskie, jeżeli jest ono wymagane;
  • ubezpieczenie OC dla osób eksploatujących statki powietrzne (wg zał.7 rozporządzenia wyłączającego), wymagane przed pierwszym skokiem;

    Nauczanie umiejętności praktycznych musi obejmować:

  • wykonanie co najmniej 50 skoków z opóźnionym otwarciem spadochronu w   łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 30 minut
  • naukę układania spadochronu głównego do skoku, ocena jego zdatności, wykonanie przeglądu spadochronu przed skokiem bez prawa wykonywania napraw i regulacji;
  • naukę sterowania położeniem ciała podczas swobodnego spadania we wszystkich płaszczyznach;
  • naukę lądowania we określonym miejscu oraz określania miejsca zrzutu.

EGZAMIN TEORETYCZNY
Osoba ubiegająca się o świadectwo kwalifikacji PJ z wpisem podstawowym klasy B musi wykazać podczas egzaminów, że posiada wiedzę teoretyczną w zakresie następujących przedmiotów:

  • prawo lotnicze;
  • człowiek – możliwości i ograniczenia;
  • ogólne bezpieczeństwo skoków;
  • ogólna wiedza o spadochronie;
  • teoria skoku spadochronowego;
  • zasady skoku spadochronowego;
  • określanie miejsca zrzutu

Szkolenie teoretyczne

  1. Prawo lotnicze – czas 30'
  • przepisy licencjonowania odnoszące się do świadectw kwalifikacji PJ;
  • przepisy wykonywania skoków spadochronowych;
  • ubezpieczenie OC osób eksploatujących statki powietrzne.
  1. Człowiek – możliwości i ograniczenia – czas 30'
  • wpływ chorób, alkoholu i środków psychoaktywnych na kondycję skoczka spadochronowego;
  • najczęstsze urazy w spadochroniarstwie – profilaktyka
  • wpływ zmian temperatury i ciśnienia na organizm.
  1. Ogólne bezpieczeństwo skoków – czas 1 h
  • poruszanie się po lotnisku;
  • zbliżanie sie do statków powietrznych;
  • znaki i sygnały stosowane podczas skoków;
  • zasady zachowania na pokładzie statku powietrznego wywożącego skoczków;
  • zapoznanie z przeszkodami w rejonie lądowania skoczków.
  1. Ogólna wiedza o spadochronie – 1 h
  • budowa systemu spadochronowego uprząż – pokrowiec;
  • podstawowe części spadochronu i ich współdziałanie;
  • czasza główna – budowa, proces otwarcia i wypięcia;
  • zasady działania i obsługa automatu AAD oraz wysokościomierza analogowego i akustycznego;
  • inne systemy zabezpieczające proces otwarcia;
  • kontrola gotowości spadochronu do skoku.
  1. Teoria skoku spadochronowego – 1 h
  • opór powietrza;
  • droga skoczka po oddzieleniu się od samolotu;
  • obliczanie utraty wysokości w czasie spadania;
  • otwarcie spadochronu;
  • opadnie na otwartym spadochronie;
  • lądowanie skoczka;
  • określenie kierunku i prędkości wiatru.
  1. Zasady skoku spadochronowego – 3,30 h
  • zasady sterowania spadochronem;
  • zajmowanie miejsca w statku powietrznym;
  • oddzielanie od statku powietrznego;
  • czynności skoczka po oddzieleniu się od statku powietrznego;
  • postępowanie w sytuacjach awaryjnych;
  • przypadki użycia noża;
  • lot na otwartym spadochronie;
  • lądowanie skoczka;
  • lądowanie na przeszkody terenowe.
  1. Określanie miejsca zrzutu – 30'
  • wpływ prędkości statku powietrznego w chwili wyskoku;
  • wpływ planowanego opóźnienia otwarcia spadochronu;
  • wpływ prędkości i kierunku wiatru;
  • współpraca z załogą statku powietrznego – zaznajomienie się z sygnałami przekazywanymi załodze.

Szkolenie naziemne
Uprząż
Ćwiczenie obejmuje następujące czynności:

  • czynności skoczka po otwarciu spadochronu głównego, sterowanie;
  • wypinanie spadochronu głównego i otwieranie spadochronu zapasowego
  • pozycja skoczka do przyziemienia;
    Liczba ćwiczeń – do pełnego opanowania

Wózek
Ćwiczenie obejmuje następujące czynności:

  • prawidłowe ułożenie ciała w czasie wolnego spadania;
  • reagowanie na zakłócenia równowagi w postaci wahań i obrotów;
  • przyjmowanie prawidłowej pozycji do otwarcia spadochronu
    Liczba ćwiczeń – do pełnego opanowania
    UWAGA!  Ćwiczenia na uprzęży i wózku należy powtarzać przez cały okres szkolenia podstawowego i w miarę potrzeb w czasie treningu skoczków, doskonaląc w ten sposób elementy techniki skoków.

Statek powietrzny lub jego makieta
Ćwiczenia należy prowadzić na statku powietrznym, z którego będą wykonywane skoku lub na makiecie tego statku powietrznego.

  • wchodzenie do statku powietrznego i zajmowanie miejsca;
  • zachowanie na pokładzie statku powietrznego;
  • zaznajomienie z gestami i poleceniami skoczka wyrzucającego lub instruktora
  • prawidłowe oddzielenie się od statku powietrznego przy skokach z instruktorem/instruktorami
    Liczba ćwiczeń – do pełnego opanowania

Skocznia
Ćwiczenie przygotowuje do prawidłowego lądowania. Obejmuje właściwe ustawienie nóg podczas lądowania przodem, bokiem i tyłem. Uodparnia stawy skokowe na zetknięcie z podłożem.
UWAGA! Szkolenie na przyrządach naziemnych należy prowadzić podczas szkolenia teoretycznego

Układanie spadochronów głównych
Ćwiczenie obejmuje następujące czynności:

  • przygotowanie spadochronu do układania;
  • układanie czaszy i linek nośnych;
  • sprawdzenie ułożenia czaszy i linek nośnych;
  • włożenie czaszy do osłony;
  • zaplatanie linek nośnych;
  • zapięcie pokrowca;
  • dopasowanie uprzęży;
  • przygotowanie i kontrola gotowości do użycia AAD – automatu spadochronowego

Pierwsze pokazowe układanie może wykonać:

  • instruktor;
  • mechanik spadochronowy;
  • układacz spadochronowy;
  • skoczek spadochronowy wyznaczony przez instruktora.

Uczniowie układają spadochrony pod nadzorem w/w osób, w trakcie szkolenia, aż do egzaminu wewnętrznego na uzyskanie świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy B
Liczba ćwiczeń – do pełnego opanowania

Szkolenie w powietrzu
Podczas szkolenia w powietrzu, z uczniami mogą uczestniczyć TYLKO instruktorzy spadochronowi z uprawnieniami AFF. Po ukończonym szkoleniu AFF, nad kolejnymi etapami szkolenia ucznia w powietrzu (po zakończeniu zadania AFF-5) i na ziemi, nadzór mogą pełnić instruktorzy INS, INS/S-L; INS/AFF, INS/TANDEM oraz INS(G) z ziemi.
Podczas szkolenia można korzystać z pomocy jednostronnej łączności radiowej. Każdy nowy element skok powinien zostać wcześniej dokładnie omówiony przez instruktora i powtórzony przez ucznia przed skokiem.
Ćwiczenia można łączyć, realizując więcej niż jedno, w pojedynczym skoku.

Ćwiczenie – 1  Stabilna sylwetka i symulacja otwarcia spadochronu głównego
Ćwiczenie obejmuje:
  – zapoznanie ucznia z wrażeniami podcas skoku;
  – naukę stabilnej sylwetki podczas swobodnego spadania;
  – naukę poprawnej symulacji otwierania spadochronu głównego
Liczba skoków – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 3000 m)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Liczba instruktorów – 2
Zapis skoku – II-1/AFF-1

Ćwiczenie – 2  Nauka spadania na kierunku oraz obrotów w poziomie
Do wykonania tego ćwiczenia dopuszcza się uczniów, którzy opanowali w ćw.1 stabilną sylwetkę oraz prawidłowo reagują na znaki i sygnały instruktora.
Ćwiczenie obejmuje:
  – spadania na kierunku;
  – wprowadzanie w kontrolowane obroty i i wyprowadzenie z obrotów
Liczba skoków  – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 3000 m)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Liczba instruktorów –  1
Zapis skoku – II-2/AFF-2

Ćwiczenie – 3 Nauka wyprowadzania z niestabilnej pozycji skoczka
Ćwiczenie obejmuje naukę:
  – wyprowadzania z niestabilnej pozycji w powietrzu, np.: nieprzewidziane salto, przejście na plecy;
  – nieprawidłowe opuszczenie statku powietrznego.
Liczba skoków – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 3000 m.)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Liczba instruktorów – 1
Zapis skoku –  II-3/AFF-3

Ćwiczenie – 4  Nauka przemieszczania się w poziomie
Ćwiczenie obejmuje naukę:
  – zachowania poprawnej sylwetki podczas lotu po prostej;
  – wyhamowanie prędkości do pozycji otwarcia spadochronu głównego.
Liczba skoków – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 3000 m.)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Liczba instruktorów – 1
Zapis skoku – II-4/AFF-4

Ćwiczenie – 5  Skok egzaminacyjny
Do powyższego ćwiczenie dopuszcza się uczniów, którzy opanowali wszystkie etapy z  poszczególnych ćwiczeń.
Liczba skoków – według uznania instruktora
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 3000 m.)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Liczba instruktorów – 1
Zapis skoku –  II-5/AFF-5

Ćwiczenie – 6  Skoki doskonalące na swobodne spadanie
Celem ćwiczenia jest doskonalenie umiejętności uzyskanych w trakcie powyższych ćwiczeń, a także naukę i opanowanie obrotów w poziomie (spirale), w pionie (salta) i w płaszczyźnie poprzecznej (beczki), niezbędnych przed egzaminem wewnętrznym, dopuszczającym do  egzaminu na świadectwo kwalifikacji PJ,
Liczba skoków – według uznania instruktora
Wysokość skoku – ustala instruktor
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Zapis skoku – II-6/szkolny

Ćwiczenie 7Nauka skoków na akrobację zespołową- skok parą
Ćwiczenie ma na celu naukę prawidłowego odejścia od statku powietrznego zespołu dwóch skoczków, utrzymywania poziomu, dochodzenia przód – tył, obrotów, przemieszczania na boki, chwytania partnera, kontroli opóźnienia i wysokości, sygnalizacji rozejścia się, rozejścia się przez obrót o 180°, przejścia do strzały lub „tracka” i otwarcia spadochronów. Prowadzącym w zespole powinien być skoczek posiadający świadectwo kwalifikacji i umiejętność wykonywania skoków na RW na poziomie potwierdzonym wydaniem Świadectwa Kwalifikacji z co najmniej uprawnieniem podstawowym klasy „C”.
Skoczek prowadzący odpowiada za wysokość rozejścia – min. 1200 m\
Liczba skoków – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 2000 m.)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Zapis skoku –  II-7/RW-2 szk.

Ćwiczenie 8Nauka skoków w ograniczonym terenie
Skoki poprzedzić należy wykładami z zakresu zasad skoku. Decyzję o wykonywaniu skoków w ograniczonym terenie podejmuje instruktor szkolący.
Liczba skoków – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 1000 m.)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Zapis skoku – II-8/celność szkol.

Ćwiczenie 9 Nauka określania miejsca zrzutu
Celem szkolenia jest nauczenie ucznia-skoczka prawidłowego określania miejsca zrzutu podczas skoków ze statków powietrznych.
Przed przystąpieniem do ćwiczeń przeprowadzić należy przygotowanie teoretyczne, ze szczególną uwagą na zagadnienia:
  – znaki i sygnały używane w czasie skoków;
  – współdziałanie z załogą;
  – znajomość sygnałów przekazywanych załodze statku powietrznego.
Uczeń-skoczek dokonuje określenia miejsca zrzutu pod bezpośrednim nadzorem instruktora lub skoczka z uprawnieniami świadectwa kwalifikacji C lub D, znajdującego się na pokładzie statku powietrznego.
Liczba skoków – do pełnego opanowania
Wysokość skoku – ustala instruktor (nie mniej niż 1000 m.)
Opóźnienie – w zależności od wysokości
Zapis skoku – II-9/zrzut szk.

UWAGA!  Podczas wykonywania ZADANIA II ćwiczenia 1-9 należy również:

1. Zapoznać ucznia z właściwościami lotnymi czaszy i zalecić mu przyswajanie umiejętności (ćwicząc na wysokości powyżej 500 metrów) w zakresie:
  –  wykonywania zakrętów przy użyciu linek sterowniczych o 900, 1800, 2700, 3600
  
– lotu z małą prędkością i wykonywania „płaskich” zakrętów przy częściowo zahamowanej czaszy;
  – wykonywania zakrętów przy użyciu tylnych taśm nośnych (z jednoczesnym trzymaniem uchwytów sterowniczych) o 900, 1800, 2700, 3600;
 
 – kontroli utraty wysokości w trakcie wykonywania zakrętów
2. Ćwiczyć podejścia do lądowania z wykonaniem zakrętu o 900, na wysokości około 100 m;
3. Ćwiczyć wyrównanie podczas lądowania przy pełnej prędkości danej czaszy;
4. Ćwiczyć wyrównanie do lądowania z lotu z małą prędkością;
5. Ćwiczyć prawidłowe podejście do lądowania i przyziemienie w odległości nie większej niż 50 m od wyznaczonego celu przy różnej sile wiatru
Ćwiczenia te należy dostosować do umiejętności skoczka i spadochronu, na jakim wykonuje skok.
Zakres ćwiczeń na poszczególne skoki określa instruktor.
Zapis skoku –  II-8/celność szk.