PROGRAM SZKOLENIA DO UZYSKANIA UPRAWNIENIA INS-INS(AFF)

Wymagania stawiane kandydatom do uzyskania uprawnienia instruktora INS lub INS(AFF) wpisywanego do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ):
Kandydat musi posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) klasy D (dotyczy kandydata na uprawnienia INS), w przypadku szkolenia na uprawnienia INS(AFF) musi posiadać ważne uprawnienie instruktora INS;
– ukończone 21 lat
– orzeczenie lotniczo-lekarskie, jeżeli jest ono wymagane;
– ubezpieczenie OC dla osób eksploatujących statki powietrzne (wg zał. 7 rozporządzenia wyłączającego);
– posiadać co najmniej 500 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 3 godziny;
– posiadać co najmniej 1000 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 8  godziny (dotyczy kandydatów na INS(AFF)
W przypadku połączonego szkolenia na uprawnienie INS(AFF) tematyka szkolenia będzie poszerzona o następujące tematy:
metodyka i organizacja szkolenia uczniów skoczków i skoczków spadochronowych;
– zasady wykonywania skoków spadochronowych metodą AFF;
– organizacja lotów połączonych z wykonywaniem skoków spadochronowych metodą AFF;
– ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków:
Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje conajmniej 50 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną, z następujących przedmiotów:
– psychologia;
– pedagogika;
– prawo lotnicze i przepisy kierowania ruchem lotniczym na lotniskach niekontrolowanych;
– meteorologia;
– metodyka Szkolenia;
– organizacja lotów połączonych  z wykonywaniem   skoków spadochronowych;
– łączność radiowa – kierowanie lotami związanymi z wyrzucaniem skoczków spadochronowych;
– zasady wykonywania skoków spadochronowych;
– pierwsza pomoc osobom z obrażeniami ciała;
– ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków;
– ogólna wiedza o spadochronie.
Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS musi wykazać się przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla uprawnienia INS.
Program szkolenia teoretycznego
1. Psychologia – 2 godz.
– procesy psychiczne zachodzące u skoczków i ich podłoże anatomiczne – fizjologiczne;
– budowa anatomiczna układu nerwowego i mózgu, działania narządu zmysłów;
– procesy poznawcze: wrażenia, spostrzeżenia, uwagi, wyobraźni, uczucie, myślenie i mowa, pamięć, psychomotoryka emocjonalna;
– wyższe czynności nerwowe: odruchy bezwarunkowe i warunkowe;
– powstawanie i zanikanie związków czuciowych, drugi układ sygnałowy, typy wyższej czynności nerwowej;
– działanie, wiedza i działanie, umiejętności, automatyzacja umiejętności, sprawność;
2. Pedagogika – 2 godz.
– pojęcie i przedmiot pedagogiki, podstawowe pojęcia pedagogiczne: wychowanie, kształcenie, nauczanie;
– zasady i metody wychowania; proces nauczania, zasady nauczania i metody nauczania;
– kontrola i ocena wyników nauczania;
– rola instruktora – wychowawcy w procesie nauczania i wychowania;
– relacja instruktor – uczeń;
3. Prawo lotnicze i przepisy kierowania ruchem lotniczym na lotniskach niekontrolowanych – 3 godz.
– zagadnienia z prawa lotniczego – znajomość rozporządzeń i umiejętność ich stosowania;
– rozporządzenie w sprawie świadectw kwalifikacji; przepisy dotyczące kierowania ruchem lotniczym;
– rejon lotniska niekontrolowanego;
– kierownik skoków, organizacja skoków;
– procedury zgłaszania zdarzenia lotniczego;
– odpowiedzialność, ubezpieczenia;
4. Meteorologia – 3 godz.
– podstawowa wiedza o atmosferze;
– czynniki meteorologiczne i zjawiska atmosferyczne;
– pionowy rozkład ciśnienia atmosferycznego;
– prądy pionowe i wiatr;
– organizacja lotniczej osłony meteorologicznej;
– informacje meteorologiczne na potrzeby skoków spadochronowych;
5. Metodyka Szkolenia – 10 godz.
– ogólne zasady metodyki i nauczania;
– organizacja nauczania: toki lekcyjne, konspekty, pomoce;
– program szkolenia spadochronowego;
– metodyka szkolenia spadochronowego teoretycznego i praktycznego;
– analiza i podsumowanie założonych zadań;
– dokumentacja szkoleniowa;
6. Organizacja lotów połączonych  z wykonywaniem   skoków spadochronowych – 10 godz.
– przygotowanie do lotów połączonych z wyrzucaniem skoczków;
– czynności w trakcie prowadzenia skoków;
– kierowanie skokami z różnych rodzajów statków powietrznych (samoloty, śmigłowce, szybowce, motolotnie, balony itp.);
– obowiązki oraz zasady kierowania skokami i lotami;
7. Łączność radiowa – kierowanie lotami związanymi z wyrzucaniem skoczków spadochronowych – 4 godz.
– budowa i działanie radiostacji używanych w lotnictwie;
– przepisy i procedury łączności;
– częstotliwości używane w lotnictwie;
– frazeologia prowadzenia korespondencji lotniczej;
– podstawowe zasady radiotelefonii;
– regulaminy stosowane w radiokomunikacji lotniczej;
8. Zasady wykonywania skoków spadochronowych – 8 godz.
Tematy przygotowane przez kandydatów na instruktorów w formie zajęć z poszczególnych rodzajów skoków:
– skoki na celność lądowania;
– skoki indywidualne i grupowe z opóźnionym otwarciem spadochronu;
– skoki na akrobację indywidualną i zespołową;
– skoki indywidualne i grupowe na wodę;
– skoki indywidualne i grupowe w nocy;
– skoki indywidualne i grupowe w ograniczonym terenie;
– skoki grupowe na otwartych czaszach;
– skoki indywidualne i grupowe na pokazach;
– szkolenie w wyrzucaniu skoczków ze statków  powietrznych wielomiejscowych;
– szkolenie w skokach doskonalących i treningowych;
9. Pierwsza pomoc osobom z obrażeniami ciała – 4 godz.
– wyposażenie apteczki pierwszej pomocy, jej przeznaczenie i wykorzystanie;
– charakterystyka obrażeń i zasady postępowania przy udzielaniu pierwszej pomocy;
– zabiegi mające na celu: przywrócenie prawidłowego oddychania, krążenia;
– zatrzymanie krwawienia, unieruchomienie uszkodzonych części ciała, transport chorego;
10. Ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków:
– zasady bezpiecznego zachowania się skoczka spadochronowego na pokładzie statku powietrznego;
– wykorzystanie wyposażenia do lotów  wysokościowych i unikanie zagrożenia  bezpieczeństwa z jego strony;
– omówienie zagrożeń związanych z wykonywaniem  skoków;
– wyposażenie i przygotowanie statku powietrznego  przeznaczonego do wywożenia skoczków;
– unikanie urazów podczas opuszczania statku  powietrznego;
– procedury bezpieczeństwa lądowania;
– sprzęt ochronny skoczka, wyposażenie.
11. Ogólna wiedza o spadochronie:
– konstrukcja różnych rodzajów spadochronów oraz ich zasadniczych zespołów;
– wyposażenie spadochronu i skoczka spadochronowego;
– przyrządy spadochronowe;
– automat AAD, działanie i programowanie;
– wyposażenie do skoków wysokościowych;
– zdatność spadochronów oraz prowadzenie dokumentacji.
Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia teoretycznego i obejmuje zajęcia dotyczące czynności:
– związanych z organizacja skoków spadochronowych;
– związanych z wykonywaniem skoków przez uczniów skoczków i skoczków spadochronowych;
– wykonywanych na pokładzie statku powietrznego;
Po ukończeniu szkolenia teoretycznego, praktycznego oraz zdaniu egzaminu wewnętrznego,kandydat do uzyskania uprawnienia instruktora INS, otrzymuje stosowne zaświadczenie.
Egzamin praktyczny.
Kandydat ubiegający się uprawnienie instruktora INS musi wykazać się przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego.
Nadzorowana praktyka. 
Nadzorowana praktyka instruktorska obejmuje przeprowadzenie co najmniej 50 godzin wykładów teoretycznych oraz sprawowanie nadzoru nad wykonaniem przez uczniów skoczków co najmniej 150-ciu skoków szkolnych potwierdzone w listach załadowczych.
W przypadku połączonego szkolenia na uprawnienie INS oraz INS(AFF) metodę szkolenia uczniów w trakcie praktyki określi instruktor nadzorujący szkolenie.
Wydanie uprawnienia.
Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D, odbycie i zaliczenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie egzaminu państwowego w zakresie wymaganym dla uprawnienia instruktora INS lub INS(AFF) oraz zaliczenia nadzorowanej praktyki.
Program szkolenia praktycznego.
Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia teoretycznego i obejmuje co najmniej 30 godzin zajęć (odnotowanych w karcie indywidualnego szkolenia), dotyczących czynności:
1. Czynności związane z organizacją skoków spadochronowych:
– uzyskanie odpowiednich zgód na wykonywanie skoków spadochronowych;
– analiza warunków pogodowych (komunikaty meteorologiczne);
– wystawienie odpowiednich znaków startowych;
– wyznaczanie osób funkcyjnych;
– kontrola i ocena statku powietrznego z którego będą wykonywane skoki spadochronowe;
– zapoznanie załogi statku powietrznego z zasadami wykonywania skoków spadochronowych;
2. Czynności związane z wykonywaniem skoków przez uczniów skoczków i skoczków spadochronowych:
– kontrola ucznia podczas przygotowania do skoku metodą sprawdzenia wiadomości;
– sprawdzenie spadochronu głównego oraz zapasowego z systemem AAD ucznia skoczka oraz sprawdzenie systemu otwarcia LD, uchwyt wyzwalający lub pilocik miękki;
– nauka wykrywania błędów podczas przygotowania oraz zakładania spadochronu przez ucznia skoczka;
– sprawdzenie czy uczeń skoczek  rozumie postawione przed nim zadania związane z wykonaniem skoku;
– omówienie sytuacji niebezpiecznych podczas skoku oraz czynności w celu ich likwidacji;
– nauka wykrywania błędów popełnionych przez ucznia skoczka w czasie skoku i lądowania oraz forma przekazywania zaistniałych uwag po skoku;
3. Czynności wykonywane na pokładzie statku powietrznego:
– zajmowanie miejsca na pokładzie statku powietrznego;
– podczepienie liny desantowej, kontrola systemu AAD;
– nauka przekazywania sygnałów i komend do skoku;
– ocena wyjścia ucznia skoczka ze statku powietrznego oraz sposób przekazania informacji o zaistniałych błędach;
– czynności w przypadku zaistniałych sytuacji niebezpiecznych: otwarcie pokrowca spadochronu głównego, zapasowego odmowa wykonania skoku, itp.;
4. Czynności związane z kierowaniem skokami i użytkowaniem radiostacji lotniskowej nie mniej 10 godzin praktyki pod nadzorem:
– w jakich przypadkach  wyznaczana jest osoba pełniąca obowiązki kierownika skoków;
– obowiązki kierownika skoków oraz kto może pełnić powyższą funkcje;
– szkolenie ze znajomości ogólnej budowy i zasad działania urządzeń radiotelefonicznych stosowanych w służbie ruchomej lotniczej,
– znajomości ogólnych zasad wykorzystania innych urządzeń najczęściej stosowanych w służbie radiokomunikacji lotniczej;
– znajomość zasad stosowanych w radiotelefonii;
– znajomość procedur łączności radiotelefonicznej zgodnie z międzynarodowymi przepisami obowiązującymi w telekomunikacji lotniczej;
– szczegółowe znajomości regulaminów stosowanych w radiokomunikacji lotniczej, a szczególnie części dotyczących bezpieczeństwa życia ludzkiego;